Ya habían pasado dos semanas y en la primera prueba salió una segunda rayita muy borrosa. No lo suficiente claro para asegurar que estábamos embarazados. Así que después de unos días de espera espero a Anna en casa, tras un largo viaje con el coche con parada incluida. Enseguida me dice, vamos a hacer la prueba (teníamos una prueba digital, aquellas que te indica de cuanto estas). Seguimos las indicaciones y toca esperar. Con el test hacía abajo, para que fuera sorpresa, me dice Anna: «vaaa, giralo!» Y le contesto: «noo, tú!» Con los dedos cruzados veo como Anna da la vuelta al test lentamente y para nuestra alegria sale la palabra embarazado! Lo primero que me sale es: «ho hem conseguit (lo hemos conseguido)» y nos abrazamos. Entre lágrimas repito lo conseguimos amor una y otra vez. Resulta que Anna ya lo sabía. Se había hecho alguna prueba antes de venir a casa (si que fuerte eh!) Eso no vale, mama!

De todos modos, estamos muy contentos (y un poco asustados, porque mentir), pero sobre todo estamos muy ilusionados. La larga espera por fin ha dado sus frutos y podremos iniciarnos en este viaje tan chulo, una montaña rusa de emociones. Os intentare mantener al tanto, informaros de antojos repentinos o cambios de humor drásticos. Aquí estaré para describirlo en detalle. Tengo mil y una ideas que quiero hacer durante y después el embarazo. Ya os contaré…

---

Het Nieuws

Er waren al twee weken voorbij en in de eerste test was er een tweede zeer wazige lijntje te zien. Niet duidelijk genoeg om zeker te zijn dat we zwanger waren. Dus een paar dagen later wacht ik thuis op Anna, die na een lange reis met de auto met pech inbegrepen eindelijk thuis komt. Meteen zegt ze: «laten we de test doen» (we hadden zo’n digitale test, zo-een die je aangeeft hoelang je zwanger bent). We volgen de aanwijzingen en moeten even wachten. Met de test ondersteboven (zodat het een verrassing was, zegt Anna: «Toe, draai hem om!» En ik antwoord: «nee, jij!» Met gekruiste vingers zie ik hoe Anna de test langzaam draait en tot onze vreugde is het woordje zwanger te lezen! Het eerste wat ik zeg is: «ho hem conseguit (het is gelukt)» en we omhelsen elkaar. Door onze tranen heen herhaal ik, het is gelukt mijn lief. Blijkt dat Anna het al wist. Ze had al wat testjes eerder gedaan voordat ze naar huis kwam (erg hè!) Dat is valsspelen, mama!

Hoe dan ook, we zijn erg blij (en een beetje onder de indruk, zal je niet voor de gek houden), maar vooral erg opgewonden. Het lange wachten heeft eindelijk zijn vruchten afgeworpen en we kunnen beginnen aan deze mooie reis, een achtbaan van emoties. Ik zal proberen jullie op de hoogte te houden, je te informeren over plotselinge zin in iets lekkers of drastische stemmingswisselingen. Ik ,al mijn best doen om het in detail te beschrijven. Ik heb duizend-en-een ideeën die ik tijdens en na de zwangerschap wil gaan doen. Tot de volgende keer…